41 ؛ الفهرست ، ابن نديم ، 246 ؛ الفهرست ، شيخ طوسى ، 119 ؛ معجم الدراسات القرانيه عند الشيعة الامامية ، 78 ؛ معجم رجال الحديث ، 11 / 368 ؛ مفسران شيعه ، 81 ؛ نوابغ الرواة فى رابعة المئات ، 185 . تفسير ديلمى ، از شيخ حسن ( م ح 330 ق ) فرزند ابو الحسن ديلمى از مفسران شيعه در قرن چهارم هجرى . مفسر تفسير خويش را به شيوهء روائى تأليف نموده است و آيات قرآن كريم را از طريق روايات و اخبار وارده از اهل‌بيت ( ع ) تفسير و تأويل كرده است . و نيز نسخه‌اى از اين تفسير روائى نزد كراچكى ( م 449 ق ) بوده و از تفسير مذكور در كتاب خود كنز الفوائد كه به كنز الكراجكى هم شهرت دارد نقل نموده است . و نيز نسخه‌اى ديگر نزد شيخ شرف الدين بوده كه در كتاب خود تأويل الآيات از تفسير مفسر نقل مىكند . همچنين ابن شهر آشوب مازندرانى ( م 588 ق ) نسخه‌اى از اين تفسير در اختيار داشت كه در كتاب خود مناقب آل ابى طالب و كتاب ديگرش نخب المناقب نقل مىنمايد . اين تفسير از تفسيرهاى مهم شيعى است كه از آغاز تأليف مورد توجه بوده و از منابع مهم مفسران و محدثين بوده است . آقا بزرگ تهرانى در طبقات اعلام الشيعة از آن نام برده است . منابع : الذريعة ، 4 / 271 ؛ معجم الدراسات القرآنية عند الشيعة الامامية ، 85 ؛ مفسران شيعه ، 88 ؛ نوابغ الرواة فى رابعة المئات ، 84 . معانى القرآن - تفسير صابونى ، از ابو الفضل محمد ( م ح 330 ق ) فرزند احمد بن ابراهيم بن سليم جعفى كوفى مصرى معروف به صابونى ، از ائمهء حديث و مفسران شيعه لغوى رياضىدان منجم . ابو العباس نجاشى مفسر را از برجستگان شيعه در مصر وصف مىكند كه داراى منزلت عظيم بوده و نخست زيدى مذهب بود سپس به طائفهء اماميه باز مىگردد و بعد هفتاد عنوان از مؤلفات او را نام برده است از جمله تفسير معانى القرآن را ضبط كرده است . شيخ طوسى در رجال